The Age of Decadence PC Steam CD Key

The Age of Decadence, το πρώτο μας αλλά ελπίζουμε όχι το τελευταίο RPG, είναι τώρα διαθέσιμο. Αν το ακολουθείτε ή το παίζατε στην Early Access, ξέρετε τι να περιμένετε. Αν το ανακαλύψατε μόλις τώρα, «μείνετε λίγο και ακούστε».

Η πιο συχνή ερώτηση είναι: Τι Είδους Παιχνίδι Είναι; Είναι ένα πολύ διαφορετικό παιχνίδι από οτιδήποτε έχετε παίξει. Είμαι σίγουρος ότι έχετε παρατηρήσει πως το είδος των RPG δεν έχει πραγματικά εξερευνηθεί και τα περισσότερα RPG ακολουθούν έναν τύπο που δεν άλλαξε εδώ και 20 χρόνια. Παρόλο που υπήρχαν πάντα παιχνίδια που παρεκκλίνουν από το καθιερωμένο μονοπάτι – Darklands, Planescape: Torment, King of Dragon Pass – τέτοια παιχνίδια ήταν οι εξαιρέσεις που μόνο ενίσχυαν τον κανόνα.

Το The Age of Decadence είναι ένα πείραμα, μια προσπάθεια να εξερευνήσουμε μια διαφορετική κατεύθυνση, επιστρέφοντάς σας στις PnP ρίζες του είδους. Αυτό δεν σημαίνει ότι το παιχνίδι είναι υπέροχο. Στην πραγματικότητα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην σας αρέσει, και αυτό ακριβώς γιατί πήραμε υπερβολικές ελευθερίες με τον καθιερωμένο σχεδιασμό.

Τι Διακρίνει το The Age of Decadence από Άλλα Παιχνίδια; 1. Το Στήσιμο Παραδοσιακά, πολλά φανταστικά RPG έχουν να κάνουν με το να σκοτώνεις πλάσματα, να καθαρίζεις μπουντρούμια και να γίνεσαι ήρωας. Δεν υπάρχει τίποτα κακό με την αμέριμνη διασκέδαση και την εκπλήρωση επιθυμιών, αλλά θέλουμε να σας προσφέρουμε κάτι διαφορετικό.

Όπως λέει ο Tom Chick (κριτικός παιχνιδιών του Quarter to Three): «But Age of Decadence wants nothing to do with kobolds, just as it wants nothing to do with Doo-dads of Unimaginable Power. The overarching idea is a crumbling society divided among three noble Houses, each fumbling around in its own version of darkness to comprehend what destroyed the world. That’s the central mystery.

It plays out like noir in that you are the detective, piecing together what really happened from differing accounts, all vividly written with clear voices and efficient prose. And like a detective in a noir yarn, you can’t help but become part of the central mystery, effecting an outcome you might not have intended.» Το The Age of Decadence δεν είναι ένα παιχνίδι για το να σκοτώνεις τέρατα ή να εξερευνάς μυστηριώδεις χώρες, αλλά για το να επιβιώνεις μέσα στην απληστία και τη βαρβαρότητα των συνανθρώπων σου και να χαράζεις ένα όνομα για τον εαυτό σου. Το καλό και το κακό είναι καθαρά σχετικές έννοιες.

Είναι ένας κόσμος συνωμοσιών και πισώπλατων μαχαιρωμάτων όπου τα λόγια και οι πράξεις σου μπορούν να σφυρηλατήσουν συμμαχίες ή να σπείρουν διχόνοια, και ο δρόμος σου ποτέ δεν είναι βέβαιος. Παίζετε με επτά διαφορετικές φατρίες: τρία Noble Houses και τέσσερις «επαγγελματικές» συντεχνίες — εμπόρους, δολοφόνους, κλέφτες και τον στρατό — που παλεύουν για δύναμη ή επιρροή· πάνω από 100 ονοματισμένους χαρακτήρες, πάνω από 750 «γενικούς» χαρακτήρες με μοναδικά αναγνωριστικά που συμμετέχουν σε βίαιες ανατροπές, δολοφονίες και αρπαγές εξουσίας· και πάνω από 600.000 λέξεις διαλόγου: ένας καλά ανεπτυγμένος και μελετημένος κόσμος, πιστευτοί χαρακτήρες, ρεαλιστικά κίνητρα, αλλά χωρίς ξωτικά, νάνους, μαγεία και μάγους με μοδάτα, μυτερά καπέλα. 2.

Δυσκολία στις Μάχες Ένα ακόμα στοιχείο του σχεδιασμού που αξίζει να αναφερθεί είναι η δυσκολία στις μάχες. Είναι ένα δύσκολο παιχνίδι. Η δυσκολία της μάχης είναι ενσωματωμένη στο περιβάλλον.

Δεν μπορείς να λες ότι ο κόσμος είναι σκληρός και αμείλικτος και μετά να αφήνεις τον παίκτη να σκοτώνει όποιον τον κοιτάζει περίεργα. Το παιχνίδι πρέπει να είναι δύσκολο, το να πεθαίνεις πρέπει να είναι εύκολο, και πρέπει να έχεις λόγους να επιλέγεις τις συγκρούσεις σου. Δεν είσαι ένας πανίσχυρος ήρωας που μπορεί να νικήσει οποιονδήποτε και να σώσει τον κόσμο, και είναι η δυσκολία που ενισχύει αυτήν την ιδέα.

Αν κάνουμε το παιχνίδι πιο εύκολο, επιστρέφουμε στο σενάριο του πανίσχυρου ήρωα. Οπότε εκτός κι αν είσαι φυσικός δολοφόνος, πρόσεχε τι λες και σκέψου πριν δράσεις, αλλιώς θα τελειώσεις νεκρός πριν προλάβεις να ανοιγοκλείσεις τα μάτια. 3.

Επιλογές και Συνέπειες Οι επιλογές είναι το κέντρο του παιχνιδιού — διαμορφώνεις την προσωπική σου αφήγηση μέσω μιας ποικιλίας αποφάσεων που αλλάζουν την ιστορία, το παικτικό πεδίο και τις επιλογές σου στο μέλλον. Από πολλαπλές λύσεις αποστολών μέχρι διακλαδώσεις σε γραμμές αποστολών, θα έχεις πολλές αποφάσεις να πάρεις και συνέπειες αυτών των αποφάσεων να αντιμετωπίσεις, κι αυτό κάνει το παιχνίδι εξαιρετικά επαναπαίξιμο. Το να ξεκινήσεις το παιχνίδι ως μισθοφόρος και να ενταχθείς στη Φρουρά της Αυτοκρατορίας θα σου δώσει μια εντελώς διαφορετική εμπειρία, διαφορετικές αποστολές, διαφορετικό περιεχόμενο και διαφορετικές προοπτικές σε σχέση, για παράδειγμα, με το να παίζεις ως έμπορος (λιγότερο «αγοράζω φτηνά, πουλάω ακριβά», περισσότερο σχεδιάζω και συνωμοτώ για να κερδίσει πλεονεκτήματα η συντεχνία), ως πραιτορας που υπηρετεί ένα Noble House, ή ως δολοφόνος.

Οι γραμμές αποστολών είναι διαπλεγμένες, σχηματίζοντας μια μεγάλη, συνολική ιστορία, έτσι το να παίξεις το παιχνίδι μόνο μία φορά θα είναι σαν να γίνεσαι μάρτυρας γεγονότων από μια μόνο οπτική, που είναι από τη φύση της περιορισμένη. Θα χρειαστεί να παίξεις το παιχνίδι πολλές φορές για να καταλάβεις καλύτερα τι συμβαίνει, να ενώσεις τα κομμάτια και να δεις το πλήρες αποτέλεσμα των επιλογών σου. Η Μεγάλη Ερώτηση: Πρέπει να Αγοράσετε το Παιχνίδι; Δοκιμάστε πριν αγοράσετε.

Ακόμα κι αν όσα είπα σας φαίνονται ακριβώς του γούστου σας, πρώτα δοκιμάστε το demo. Γι' αυτό υπάρχει. Σας δίνει πρόσβαση στο πρώτο Κεφάλαιο, που αποτελείται από 3 τοποθεσίες και περίπου 30 αποστολές, χωρισμένες μεταξύ αμοιβαία αποκλειόμενων γραμμών αποστολών και αποφάσεων.