Hunt: Showdown 1896 - The Madness of Montresor DLC PC Steam CD Key

Αυτό το DLC περιλαμβάνει έναν κυνηγό, δύο όπλα και ένα εργαλείο: Montresor (Hunter) Palazzo’s Pride (Krag Silencer) Motley Madness (Nagant M1895) Fortunato (Derringer Pennyshot) Εγκαταλειμμένος και αφήνοντας να πεθάνει από τον παλιό του σύντροφο στο κυνήγι, ο Edward Montresor υιοθέτησε το πνεύμα των παλιών καρναβαλιών της Βενετίας για να εκτελέσει μια εκδίκηση εμπνευσμένη από τη λογοτεχνία. Τώρα, η μυστηριώδης όψη του του επιτρέπει να χαθεί μέσα στο χάος της Corruption, ελεύθερος να πραγματοποιεί κάθε σκοτεινή του ορμή. Όποτε ο Montresor χρησιμοποιεί αυτό το Krag Silencer, φαντάζεται ότι κυνηγάει στα μεγαλόπρεπα παλάτια της παλιάς Βενετίας αντί για το Διαφθαρμένο βάλτο.

Οι ομοιότητες ανάμεσα στο Hunt και στις εποχές του βενετσιάνικου καρναβαλιού είναι αδιαμφισβήτητες — και τα δύο αποτελούν ευκαιρία για κακόβουλα παιχνίδια κάτω από το πέπλο του χάους. Αυτό το Nagant M1895 είναι το όπλο που χρησιμοποίησε ο Montresor για να ανοίξει τρύπα στο βαρέλι με το αλκοόλ για τον παλιό του σύντροφο. Το πιστόλι είναι ένα σουβενίρ φτιαγμένο στην παράδοση της παλιάς Βενετίας και του δίνει το θάρρος να απολαύσει την εκδίκησή του σε υπερβολή.

Ο παλιός σύντροφος του Montresor τον χλεύαζε για την αδυναμία του σε ιδιαίτερα περίτεχνο εξοπλισμό. Αλλά αυτό ήταν πριν τη προδοσία και, πιο σημαντικό, πριν την εκδίκηση που ακολούθησε. Στο τέλος, δεν υπήρχε χλεύη, μόνο ικεσία.

Ποιος γελάει τώρα; Μην λυπηθείτε για το πρώτο θύμα του Montresor. Ο θάνατος του Rolf ήταν απολύτως δικαιωμένος. Αν ένας άντρας μπορεί να εγκαταλείψει τον σύντροφο του στο κυνήγι να πεθάνει, τότε ό,τι του συμβεί μετά είναι δικό του λάθος.

Ειδικά όταν το άτομο που πρόδωσε επέζησε για να πάρει εκδίκηση. Υπήρχαν ήδη επτά σειρές φρεσκοτοποθετημένου τούβλου μπροστά στον Rolf όταν άνοιξε τα μάτια του. Του πήρε λίγο να συνειδητοποιήσει ότι βρισκόταν στις κατακόμβες της Healing-Waters Church.

Ναι, φυσικά· είχε κατέβει μαζί με τον τύπο από το βαγονάκι προμηθειών, έναν μασκαρεμένο άντρα σε πλήρη κοστούμι που έμοιαζε να έχει έρθει κατευθείαν από ένα από τα παλιά καρναβάλια της Βενετίας. Ο άντρας είχε συστηθεί ως Montresor και είχε υποσχεθεί στον Rolf δωρεάν αλκοόλ στο υπόγειο, αποπροσανατολίζοντας με τον ήπιο τρόπο ομιλίας του. Όρμησε ότι το ποτό θα βοηθούσε να μαλακώσουν οι άκρες των φρίκων της Corruption, κάνοντάς τα όλα τα άσχημα να μοιάζουν λίγο πιο όμορφα.

Ο ίδιος μασκαρεμένος άντρας στεκόταν τώρα μπροστά στον Rolf, στρώνοντας βρεγμένο σκυρόδεμα πάνω στην πάνω σειρά των τούβλων, ο νέος τοίχος περίπου στο ύψος της μέσης του. «Έπρεπε να είχες προσέξει περισσότερο όταν σου μίλησα για την ιστορία του Amontillado», είπε ο Montresor, η φωνή του πια όχι τόσο ήπια κάτω από τη μάσκα. «Τότε θα ήξερες να τρέξεις.

Η ιστορία, για μένα, έδειχνε ένα τέλειο παράδειγμα του πώς να εκτελέσεις εκδίκηση.» Τότε ο Rolf παρατήρησε τις υπόλοιπες λεπτομέρειες — τον τρόπο που τα πονεμένα του χέρια ήταν αλυσοδεμένα σε έναν άλλο τοίχο πίσω του, καθιστώντας αδύνατο το τρέξιμο. Την μυρωδιά του υπόγειου, γεμάτη σκόνη και τη σάπια υγρασία των βάλτων. Τη γεύση ξινίλας στο στόμα του από όλα τα ποτά που είχε πιει πριν χάσει τις αισθήσεις του.

Ξαφνικά αναγνώρισε τον derringer που κρεμόταν στη ζώνη του Montresor, μοναδικό με τις εγχάρακτες χρυσές διακοσμήσεις του. Ήταν το ίδιο που είχε ο παλιός του σύντροφος. Ο Rolf θα πέθαινε εδώ, κρυμμένος, στο σκοτάδι, μόνος.

Εξαπατημένος από τον ίδιο άντρα που είχε αφήσει για νεκρό. Εγκαταλειμμένος ανάμεσα σε δύο τοίχους από έναν παλιό σύντροφο με καινούργιο όνομα. Τότε άρχισε η ικεσία, δακρυσμένες παρακλήσεις που γίνονταν όλο και πιο οργισμένες, αλλά δεν έπαιζε κανένα ρόλο για τον Montresor.

Ήξερε ότι δεν έπρεπε μόνο να τιμωρήσει, αλλά να τιμωρήσει δίχως συνέπειες. Θα διατηρούσε το νέο του προσωπείο στο εξής. Ήταν το μόνο που ταίριαζε.

Όταν επέστρεψε να ελέγξει τον μυστικό τάφο του Rolf μήνες αργότερα, ήταν ακόμη ανέγγιχτος, η σιωπή πηχτή, το ακόμα ανοιχτό βαρέλι με το αλκοόλ επικαλυμμένο από ένα στρώμα σκόνης.