Hunt: Showdown 1896 - Death's Day DLC PC Steam CD Key

Αυτό το DLC περιλαμβάνει έναν Κυνηγό, δύο εμφανίσεις όπλων και μία εμφάνιση αναλώσιμου: Dame of the Dead (Hunter) Death’s Rose (Maynard Sniper) Grave Silence (Nagant M1895 Silencer) Sweet Offering (Recovery Shot) Όλοι οι Κυνηγοί και ο εξοπλισμός του DLC είναι Θρυλικοί. Dame of the Dead Η Antonia επέστρεψε από τη δουλειά για να βρει το σπίτι και την οικογένειά της καμένα — αλλά ένα σώμα έλειπε. Την Ημέρα των Νεκρών, ένα δυσοίωνο στοιχείο πάνω στην ofrenda την ώθησε να ακολουθήσει την αδελφή της Sofia μέσα στην υφάλμυρη κουρτίνα ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο.

Death’s Rose Η Antonia αγαπούσε τα κομψά κυριακάτικα φορέματα, τα μπουκέτα λουλουδιών και τα στολισμένα κέικ. Ενώ άφησε εκείνη τη ζωή πίσω για εκδίκηση, αυτό το Maynard Sniper της θυμίζει ότι και ο θάνατος είναι κάτι όμορφο. Grave Silence Ένας γείτονας πίστεψε ότι η Antonia είχε τρελαθεί από το πένθος και προσπάθησε να την εμποδίσει να γίνει Κυνηγός.

Αυτό το Nagant M1895 Silencer διαπέρασε το μάτι που αρνιόταν να δει όσα είχε δει, και εκείνη αποχαιρέτησε την πατρίδα της. Sweet Offering Είναι θαύμα μέσα σε αυτό το φιαλίδιο, ξόρκι μάγισσας ή χρωματισμένη ζάχαρη; Για τη Dame of the Dead, το μόνο που έχει σημασία είναι ότι παρατείνει τη γλυκιά, γλυκιά ζωή. Η Antonia ήταν κάποτε μαία, ένα επάγγελμα που ασχολούνταν με τον θάνατο όσο και με τη ζωή.

Ένα αργό Οκτώβριο, επέστρεψε για να βρει το σπίτι της στάχτη και την οικογένειά της να έχει μείνει μόνο σε καμένα οστά. Δεν είχαν εχθρούς που να γνώριζε, ούτε πλούτη, ούτε ισχυρούς φίλους (μερικές φορές το πιο επικίνδυνο από όλα). Δεν υπήρχε τίποτε το ασυνήθιστο πάνω τους, εκτός από τα οράματα της αδελφής της Sofia, που η μητέρα τους ισχυριζόταν ότι προέρχονταν από τον Παράδεισο.

Αλλά ήταν η Κόλαση που είχε επισκεφτεί το σπίτι της Antonia. Συγκέντρωσε τα οστά και τα έθαψε μόνη της, ανακαλύπτοντας στην πορεία ότι ένας σκελετός έλειπε. Αλλά ποιανού; Όταν άλλαξε ο μήνας, βάφτηκε το πρόσωπό της με κάρβουνο από τα ερείπια.

Στο μαυρισμένο πέτρινο θεμέλιο, στήριξε μια ofrenda, όπου τοποθέτησε λουλούδια για τους αποθανόντες συγγενείς της. Μέχρι το βράδυ, τα λουλούδια είχαν μαραθεί στον καπνό — όλα εκτός από τα καλέντουλα, που ήταν τα αγαπημένα της Sofia, παρέμεναν τόσο φρέσκα όσο το πρωί. Ξαφνικά, η Antonia είδε κάτι στην υπνωτική, τυφλωτική λάμψη των πολλών πετάλων τους: μια νεαρή γυναίκα βηματίζοντας μέσα σε υφάλμυρα νερά, αναζητώντας εκδίκηση στα όρια της κουρτίνας του θανάτου.

Η οικογένειά της προσπαθούσε να της πουν κάτι. Η Antonia αγόρασε ένα όπλο, δύο μαχαίρια και όσο περισσότερα πυρομαχικά μπορούσε να κουβαλήσει, αγνοώντας τις επιμονές των γειτόνων ότι ήταν μια ψευδαίσθηση του πένθους. Έμαθε να μάχεται στο δρόμο, μέχρι να βρει τον προορισμό της, την αδελφή της, ή — το καλύτερο απ' όλα — τους δολοφόνους της οικογένειάς της.

Θα σκόρπιζε σφαίρες μέχρι να ανθίσουν αιματοβαμμένα λουλούδια σε κάθε στέμμα. Για εκείνη, ο θάνατος σήμαινε γλυκό ψωμί, ανοιχτά μπουκάλια και γέλια. Δεν θα φοβόταν τον θάνατο.

Ήταν το μόνο πράγμα που έπρεπε να φοβούνται οι άλλοι.