Flyeeex Steam CD Key

Σύντομη περιγραφή Στην τρέχουσα έκδοση υπάρχουν διαθέσιμα 10 επίπεδα. Ο κύριος χαρακτήρας Flyeeex μπορεί να πηδάει, να τρέχει και να περιστρέφει το επίπεδο. Στο παιχνίδι πρέπει να μαζέψετε νομίσματα, να βρείτε τρόπο εξόδου και να προσέχετε τις παγίδες — ο Flyeeex είναι πολύ γενναίος μαχητής.

Χαρακτηριστικά παιχνιδιού: Συλλογή νομισμάτων Πηδήματα πάνω από επικίνδυνες πριόνες Περιστροφή ολόκληρου του επιπέδου Ιστορία Σε έναν πολύ ζεστό γαλαξία, γύρω από ένα ήπιο μαύρο αστέρι περιστρεφόταν ο πλανήτης στον οποίο ζούσαν τα λαμπρά Όντα. Η διάθεσή τους ήταν πάντα χαρούμενη. Ζούσαν σε μικρές ομάδες, μοιράζονταν τη χαρά, βοηθούσαν ο ένας τον άλλον στις δυσκολίες και, καθώς ήταν έντιμοι, καλοί και συμπονετικοί, τα κακά σπανίως συνέβαιναν — μπορούσε να πει κανείς ότι σχεδόν δεν υπήρχαν.

Μέχρι που μια μέρα... εμφανίστηκε ένα πραγματικό εξωγήινο διαστημόπλοιο κοντά στον πλανήτη τους. Ήταν πολύ παλιό.

Φαινόταν αμέσως: γεμάτο σκουριές, με γρατσουνιές από αστεροειδείς και κοσμική σκόνη, σε πολλά σημεία βαθιές λακκούβες, με κάποια σημεία της επένδυσης να έχουν ανοίξει και να κρέμονται θλιμμένα κομμάτια θερμικής μόνωσης και καλώδια. Από τις δεκάδες μηχανές σε λειτουργία, μόνο τρεις ήταν εντάξει. Παρ’ όλο που ήταν προχωρημένης ηλικίας — αργότερα αποδείχτηκε ότι ήταν περίπου είκοσι χιλιάδων ετών — λειτουργούσε ακόμα.

Και έτσι, όταν πλησίασε στον πλανήτη των λαμπρών όντων στην απαιτούμενη απόσταση, μία από τις θυρίδες άνοιξε και εκτείθηκε ένας μεταλλικός βραχίονας με διάφορες κάμερες και σαρωτές. Γυρίζοντας προς τον πλανήτη, άρχισε αμέσως τη δουλειά: αξιολόγησε τη σύσταση της ατμόσφαιρας, τη θερμοκρασία, την παρουσία ζωής και τους φυσικούς πόρους. Έπειτα τα δεδομένα επεξεργάστηκε ένας ισχυρός υπολογιστής και μεταδόθηκαν μέσω ειδικής συσκευής που ήταν η καρδιά του πλοίου — μιας υπεροπτικής πύλης — σε τεράστια απόσταση, στον πλανήτη εκείνων που δημιούργησαν το πλοίο.

Ναι, το πλοίο δεν είχε πλήρωμα· ήταν ρομπότ του οποίου κύρια αποστολή ήταν η αναζήτηση κατοικημένων κόσμων. Και όταν τέτοιος κόσμος εντοπιζόταν, το πλοίο άνοιγε ένα χωροχρονικό τούνελ και στο πλοίο εμφανίζονταν οι ιδιοκτήτες. Ήταν πολύ βολική τεχνολογία: δεν χρειαζόταν να ταξιδεύεις σε όλο το σύμπαν μένοντας σε κατάσταση αναστολής.

Στην υπεροπτική, τόσο η πληροφορία όσο και η ύλη μεταδίδονται εκατομμύρια φορές πιο γρήγορα, και έτσι μέσα σε μια ώρα, στην κύρια αίθουσα, ξεκίνησε να λειτουργεί ο τηλεμεταφορέας και δύο άνθρωποι βγήκαν απ’ αυτόν. Χαμηλοί, σχεδόν όπως τα λαμπρά όντα του ανακαλυφθέντος πλανήτη. Αλλά τα πρόσωπά τους δεν γέμιζαν από χαρά ή φιλικότητα — ήταν συνοφρυωμένα και συνοφρυωμένα.

Πλησίασαν στην τεράστια οθόνη στο κέντρο της αίθουσας, γεμάτη εξοπλισμό, και κοίταξαν σιωπηλά τον ανακαλυμμένο πλανήτη. Τέλος, ένας απ’ αυτούς είπε, «Κοίτα τι ευτελείς άνθρωποι είναι, όλοι χαμογελάνε σαν τρελοί.» Στο οποίο ο άλλος απάντησε «Τι αηδιαστικός κόσμος που έχουν.» Σε λίγα λεπτά η μοίρα του πλανήτη αποφασίστηκε: μέσω της πύλης στην κύρια αίθουσα του σκάφους προσχωνήθηκαν στρατιωτικά μέσα και στήλες στρατευμάτων. Οι νεοεισερχόμενοι δεν ήταν κοινωνικοί, ήταν συγκεντρωμένοι· το γέλιο και η διασκέδαση θεωρούνταν κακός τόνος, ήταν πάντα θυμωμένοι — αυτή η διάθεση ήταν πάντα μαζί τους.

Ήταν άνθρωποι που βασίζονταν στην τεχνολογία και στους υπολογιστές για τα πάντα. Και ακόμη και ο σπουδαιότερος κυβερνήτης τους ήταν ένας υπολογιστής, γιατί δεν εμπιστεύονταν ο ένας τον άλλον. Ήταν ο άρχοντάς τους, και είχε επινοηθεί πριν πολύ καιρό για να στέλνει ανιχνευτικά σκάφη σε όλα τα άκρα του σύμπαντος.

Οι δημιουργοί του, τα λαμπρά όντα, σε αντίθεση με τους κακούς που δεν γνώριζαν πόλεμο, πολεμούσαν πολύ συχνά, σχεδόν συνέχεια. Αυτό συνεχίστηκε για αιώνες, μέχρι που ένα μέρος τους νίκησε το άλλο. Αλλά ακόμη και μετά τη νίκη, δεν μπόρεσαν να ζήσουν ευτυχισμένοι.

Ο φόβος ότι κάποιος μπορεί να τους επιτεθεί ανά πάσα στιγμή δηλητηρίαζε τη ζωή τους, και παρόλο που δεν υπήρχαν πλέον εχθροί στον πλανήτη τους, άρχισαν αμέσως να τους αναζητούν παντού. Άρχισαν να φοβούνται ότι κάποια μέρα κάποιος θα έρθει από τα βάθη του χώρου και θα τους υποδουλώσει. Δεν πίστευαν ότι καλά όντα θα μπορούσαν να ζουν στο σύμπαν, επειδή οι ίδιοι είχαν εξοντώσει τέτοια στην κοινωνία τους.

Και έτσι όταν δημιούργησαν έναν ρομποτικό άρχοντα, τον ρώτησαν πώς να προστατευτούν από μια τέτοια εισβολή με απόλυτο τρόπο. Ο άρχοντάς τους ήταν ένας ισχυρός υπολογιστής, αλλά σκεφτόταν σαν υπολογιστής· μετά από λίγα μικροδευτερόλεπτα λύνοντας το πρόβλημα, απάντησε, «Πρέπει να μεταφέρουμε τις αξίες της κοινωνίας μας σε όλα τα έμβια όντα στο σύμπαν μας.» «Αν γίνουν σαν κι εμάς και ενταχθούν στον πολιτισμό μας, δεν θα χρειαστεί να φοβόμαστε επίθεση, θα ζήσουν κατά τους νόμους μας!» Στην αρχή οι κακοί συμπεριφέρθηκαν ευγενικά και προσεκτικά ανάμεσα στους ευφυείς. Ακόμη προσπάθησαν να επανεκπαιδεύσουν τα λαμπρά πλάσματα, και μερικά έγιναν ακόμη λίγο πιο θυμωμένα.

Αλλά όταν μερικοί απ’ αυτούς πέθαναν από οδύνη, τα λαμπρά πλάσματα κατάλαβαν ότι δεν θα τα κατάφερναν. Άρχισαν να αναμορφώνουν τον πλανήτη, ό,τι μπορούσαν να φτάσουν το έβαλαν σε σκληρή μαύρη αγκαθωτή θωράκιση, όπως στον πλανήτη τους. Έτσι τα ευφυή πλάσματα αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν σε γη που ακόμη δεν είχε τελείως αναμορφωθεί σε πράσινη.

Και τότε, όταν στον πλανήτη είχε μείνει μόνο ένα μικρό κομμάτι όπου μπορούσαν ακόμη να ζήσουν, όλα τα ευφυή όντα συγκεντρώθηκαν και αποφάσισαν να στείλουν τον υπερασπιστή και λυτρωτή τους σε έναν διαγωνισμό που οργάνωσαν οι κακοί εισβολείς· και οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι σε περίπτωση νίκης οι κακοί εισβολείς θα υποχωρούσαν. Τα λαμπρά όντα πέτυχαν κάτι: ο πολιτισμός τους βασιζόταν στην βιοτεχνολογία· καλλιεργούσαν φυτά και ήξεραν πώς να παράγουν ακριβώς ό,τι χρειάζεται! Έτσι συγκέντρωσαν όλη τους τη δύναμη και τη γνώση και ανέθρεψαν... ΤΟΝ υπερασπιστή τους! Ήταν μια δημιουργία ασύλληπτης ανδρείας και ευκινησίας.

Ήταν ένας ζωντανός οργανισμός, δυνατός και θαρραλέος, ικανός να αντιμετωπίσει τους μηχανικούς των κακοήθων εισβολέων. Κάθε από τους κύριους επιστήμονες, τα λαμπρά πλάσματα, ενσωμάτωσε στον νέο ήρωα ειδικές ικανότητες: μπορούσε να περιστρέψει ολόκληρο το κτήριο, να μετακινηθεί γρήγορα και να πηδάει κομψά. Τα μεγάλα όντα είχαν ελπίδα και ξεκίνησαν τις δοκιμές: έπρεπε να επαναλάβουν τη δοκιμή συλλέγοντας νομίσματα, αποφεύγοντας εμπόδια και προχωρώντας προς τον τηλεμεταφορέα.